LA Pharma T3 Cytomel 100 tabs (100 mcg/tab) AFLOOP

Liothyronine - Cytomel

Schildklierhormonen, essentieel voor het metabolisme van ons lichaam, worden op natuurlijke wijze aangemaakt, maar kunnen ook synthetisch geproduceerd worden door farmaceutische bedrijven. De twee belangrijkste types zijn T4 (levothyroxine) en T3 (liothyronine), die beide worden aangemaakt en opgeslagen in de schildklier.

Farmaceutische schildklierhormonen kunnen afkomstig zijn van dierlijke bronnen (runderen of schapen) of synthetisch vervaardigd zijn. In de VS is het jodiumgehalte in schildklierpreparaten afdoende gereglementeerd.

Cytomel (liothyronine natrium) is beschikbaar in tablet vorm, zijnde een zout van een natuurlijk voorkomend schildklierhormoon. T3 is aanzienlijk krachtiger dan T4.

Farmacologie

De precieze werking van schildklierhormonen blijft enigszins onduidelijk, maar ze initiëren talrijke biochemische veranderingen op cellulair niveau om energie te leveren door de consumptie van koolhydraten, lipiden en eiwitten te verhogen, samen met een verhoogd zuurstofgebruik. Over het algemeen vertonen mensen die schildklierhormonen gebruiken een hogere basale metabolische snelheid, wat invloed heeft op vrijwel elk orgaan, inclusief de hersenen. De cruciale rol van deze hormonen wordt duidelijk bij het observeren van mensen met een tekort.

Dosering

Schildklierhormonen worden snel geabsorbeerd vanuit de maag in de bloedbaan, waardoor de werking snel begint, meestal binnen een paar uur, hoewel de piekeffecten dagen kunnen duren. Het hormoon blijft nog enkele dagen na toediening in het lichaam aanwezig omdat het zich bindt aan albumine in het bloed, waardoor het wordt beschermd tegen leverafbraak.

Indicaties voor schildklierhormoonbehandeling zijn onder andere:

• Vervangingstherapie voor hypothyreoïdie
• Postchirurgische verwijdering van de schildklier
• Beheer van struma's en schildklierknobbels
• Diagnostisch middel voor suppressietests die hyperthyreoïdie onderscheiden van schildklierautonomie
• Alternatief voor patiënten die allergisch zijn voor schildklierproducten van dierlijke oorsprong

Bodybuilders en gewichtsverlies

Jarenlang hebben amateur- en professionele atleten schildklierhormonen misbruikt voor gewichtsbeheersing vanwege hun vermogen om vetten en koolhydraten te verbranden, waardoor velen Cytomel inzetten in verschillende sportdisciplines. Meestal wordt het hormoon 4 tot 6 weken oraal ingenomen en een week voor het evenement gestopt. Het wordt vaak genoemd als een zeer effectieve vetverbrander en prestatieverbeteraar.

Hoewel rapporten de werkzaamheid suggereren, is de realiteit complex omdat sporters vaak meerdere supplementen en hormonen combineren om af te vallen. Online verkopers raden vaak aan om te beginnen met een dagelijkse dosis van 25 µg en deze geleidelijk te verhogen met 5-10 µg/dag gedurende een paar weken, met een maximale veilige limiet rond de 100 µg/dag. Uit gegevens blijkt dat gewichtsverlies met Cytomel 6-12 weken kan duren; stoppen kan gebruikers echter in een toestand van schildklierinsufficiëntie brengen als gevolg van kliersuppressie.

Het is van vitaal belang om de doses voorzichtig te verminderen gedurende weken tot maanden om de schildklierfunctie te laten hervatten en om een arts te raadplegen voordat je schildklierhormoon overweegt voor off-label gebruik zoals gewichtsverlies.

Tekenen en symptomen

Een teveel aan schildklierhormonen kan leiden tot verschillende bijwerkingen:

• Hoofdpijn
• Stemmingswisselingen - irritabiliteit, angst en nervositeit
• Toegenomen zweten
• Onregelmatige hartritmes
• Hartkloppingen
• Ongemak op de borst
• Diarree
• Onregelmatige menstruatie
• Verergering van hartfalen
• Schok

Ernstige overdosering kan een schildklierstorm nabootsen, terwijl chronische overdosering resulteert in symptomen van hyperthyreoïdie.

Contra-indicaties

Schildklierhormonen zijn gecontra-indiceerd bij personen met onbehandelde bijnierinsufficiëntie, thyrotoxicose of bekende overgevoeligheid. Echte allergische reacties op liothyronine zijn naar verluidt zeldzaam.

Bijwerkingen

Veel mensen nemen hun toevlucht tot schildklierhormonen om af te vallen, vaak in combinatie met andere stoffen. Standaard therapeutische doses zijn meestal niet effectief op zichzelf; hogere doses brengen aanzienlijke gevaren met zich mee, vooral wanneer ze gecombineerd worden met stimulerende middelen of groeihormonen.

Voorzichtigheid is geboden bij bepaalde medische aandoeningen zoals bijnierinsufficiëntie, diabetes en stollingsgevoeligheid; aanpassing van de dosering kan nodig zijn. Niet-medisch aanbevolen gebruik voor onvruchtbaarheid wordt niet ondersteund door bewijs.

Schildklierhormonen zijn serieuze medicijnen die medisch toezicht vereisen, vooral bij mensen met cardiovasculaire problemen. Een voorzichtige aanpak met een minimale effectieve dosis is essentieel.

Schildklierhormoonspiegels

Schildklierhormoonspiegels kunnen gemakkelijk worden gecontroleerd; sportorganisaties zoals het IOC en WADA screenen atleten gewoonlijk op schildklierhormonen met behulp van geavanceerde radio-immunoassays die minimale sporen kunnen detecteren.

Interacties met geneesmiddelen

Liothyronine kan een negatieve wisselwerking hebben met:

• Orale anticoagulantia
• Insuline of orale hypoglykemie
• Cholestyramine
• Oestrogenen en orale anticonceptiva
• Tricyclische antidepressiva
• Digitalis

Artsen moeten zorgvuldig toezicht houden op de dosering om overmatige dosering te voorkomen en regelmatige follow-up is cruciaal voor patiënten die schildklierhormoon gebruiken.

Behandeling van overdosering

In verdachte gevallen van een overdosis schildklierhormoon wordt opname in het ziekenhuis aanbevolen. De behandeling bestaat uit het stoppen van het hormoon, monitoring en ondersteunende zorg, waarbij herstel meestal 4-8 weken duurt. Er bestaan geen tegengiffen, dus braken opwekken is niet aan te raden. In ernstige gevallen kan mechanische beademing nodig zijn, maar over het algemeen volstaan vloeistofreanimatie, zuurstof en toezicht. In sommige gevallen kunnen bèta-adrenerge blokkers nodig zijn.

Doseringsprotocol

Liothyronine wordt toegediend als een dagelijkse tablet, de dosering wordt bepaald door de ernst van de hypothyreoïdie. Begin de behandeling met de laagst mogelijke dosis (5 mcg/dag), verhoog met niet meer dan 5 mcg elke 2-3 weken. Snelle stijgingen kunnen bestaande hartaandoeningen verergeren, met een algemeen therapeutisch bereik tussen 50-75 µg/dag. Liothyronine is ook beschikbaar in een intraveneuze vorm voor de behandeling van myxedema coma, een levensbedreigende complicatie van hypothyreoïdie, die vooral voorkomt bij oudere vrouwen. Liothyronine tablets zijn verkrijgbaar in doses van 5, 25 en 50 µg en vereisen een doktersrecept in de VS.