Pharma Lab T3 50 tabs (50 mcg/tab)

Liothyronine - Cytomel

Schildklierhormonen worden van nature aangemaakt in het lichaam, maar veel farmaceutische bedrijven kiezen voor synthetische alternatieven vanwege hun eenvoudige moleculaire structuur. De primaire schildklierhormonen zijn T4, bekend als levothyroxine, en T3, liothyronine genoemd, beide gesynthetiseerd en opgeslagen in de schildklier.

Farmaceutische schildklierhormonen worden op twee manieren verkregen: uit dierlijke schildklieren (runderen of schapen) of via synthetische processen. In de VS is het jodiumgehalte in deze preparaten strikt gereglementeerd.

Cytomel (liothyroninenatrium) is verkrijgbaar in tablet vorm of als een zout van een natuurlijk voorkomend schildklierhormoon, waarbij T3 aanzienlijk krachtiger is dan T4.

Farmacologie

De precieze werkingsmechanismen van schildklierhormonen blijven onduidelijk, maar ze brengen tal van biochemische veranderingen teweeg in de cellen, die vooral het energieniveau opdrijven. Deze hormonen verhogen het verbruik van koolhydraten, vetten en eiwitten, terwijl het zuurstofgebruik toeneemt. Bijgevolg ervaren mensen die schildklierhormonen gebruiken meestal een verhoogde basale metabolische snelheid, die elk orgaan in het lichaam beïnvloedt, inclusief de hersenen. De vitale rol van schildklierhormonen wordt duidelijk bij het observeren van patiënten met een tekort.

Dosering

Schildklierhormonen worden gemakkelijk via de maag in de bloedbaan opgenomen en vertonen een snelle werking binnen een paar uur, hoewel de piekwerking dagen kan duren. Omdat de hormonen in de bloedbaan blijven plakken door binding met albumine, kunnen ze nog enkele dagen na toediening werkzaam blijven.

Indicaties voor schildklierhormoon zijn onder andere:

• Vervangingstherapie voor hypothyreoïdie
• Postoperatieve vervangingstherapie na thyroïdectomie
• Beheer van struma's en schildklierknobbels
• Diagnostisch gebruik in suppressietests voor hyperthyreoïdie
• Alternatief voor patiënten die allergisch zijn voor schildklierpreparaten van varkens- of rundvlees

Bodybuilders en gewichtsverlies

Jarenlang hebben zowel amateur- als professionele atleten schildklierhormonen misbruikt voor gewichtsverlies, door gebruik te maken van hun vermogen om vet- en koolhydraatmetabolisme te verbeteren. Cytomel wordt vaak gebruikt in verschillende sporten, het wordt 4-6 weken ingenomen en één week voor de wedstrijd wordt het gestopt. Het wordt geprezen als een effectieve vetverbrander die de trainingsprestaties kan verbeteren, waarbij veel gebruikers merkbaar gewichtsverlies en meer energie melden.

De complexiteit ontstaat echter doordat sporters vaak ook een scala aan supplementen gebruiken, waardoor het moeilijk is om de effecten van Cytomel alleen te isoleren.

Verkopers van Cytomel op internet adviseren een startdosering van 25 mcg/dag, geleidelijk oplopend met 5-10 mcg/dag in de loop van de weken, met een maximale veilige dosis rond de 100 mcg/dag. Anekdotisch bewijs suggereert dat gewichtsverlies met dit geneesmiddel 6-12 weken duurt. Belangrijk is dat gebruikers bij het stoppen met Cytomel schildklierinsufficiëntie kunnen ervaren, omdat het medicijn de natuurlijke hormoonproductie van de klier onderdrukt.

Een geleidelijke afbouw van de dosering gedurende weken tot maanden is cruciaal voor het herstel van de schildklier.

Het wordt sterk aanbevolen dat personen die schildklierhormonen overwegen voor off-label doeleinden, zoals gewichtsverlies, een arts raadplegen om de veiligheid te garanderen.

Tekenen en symptomen

Een teveel aan schildklierhormoon kan leiden tot een scala aan bijwerkingen, waaronder:

• Hoofdpijn
• Stemmingsveranderingen zoals irritabiliteit en angst
• Toegenomen zweten
• Abnormale hartritmes
• Hartkloppingen
• Pijn op de borst
• Diarree
• Onregelmatige menstruatie
• Verergerend hartfalen
• Schok

Ernstige overdosering kan zich uiten in symptomen die lijken op een schildklierstorm, terwijl langdurige hoge doses tekenen van hyperthyreoïdie veroorzaken.

Contra-indicaties

Schildklierhormonen zijn over het algemeen gecontra-indiceerd bij mensen met onbehandelde bijnierschorsinsufficiëntie, thyrotoxicose of bekende overgevoeligheid voor actieve bestanddelen. Echte allergische reacties op liothyronine zijn uiterst zeldzaam.

Overwegingen voor gewichtsverlies

Veel mensen nemen schildklierhormoon voor gewichtsvermindering, vaak in combinatie met andere supplementen. Therapeutische doses leveren meestal minimale effecten op, waardoor grotere doses nodig zijn voor gewichtsverlies. Dergelijke hoge doses brengen echter aanzienlijke risico's met zich mee en kunnen leiden tot levensbedreigende reacties, vooral in combinatie met andere stoffen zoals efedrine.

Gebruik van schildklierhormonen in bepaalde medische situaties vereist voorzichtigheid, mogelijk verergering van bijnierinsufficiëntie, diabetes mellitus, of toenemende gevoeligheid voor anticoagulantia.

Schildklierhormonen worden vaak aanbevolen voor onvruchtbaarheid door niet-medische professionals, ondanks een volledig gebrek aan wetenschappelijke ondersteuning voor dit gebruik.

Gezien de mogelijkheid van ernstige bijwerkingen, moeten mensen met hartproblemen of mensen die pijn op de borst hebben een arts raadplegen voordat ze met een schildklierhormoontherapie beginnen, zodat ze verzekerd zijn van minimale effectieve doseringen.

Bewakingsniveaus

Schildklierhormoonspiegels kunnen effectief worden gecontroleerd en grote sportorganisaties zoals het IOC en WADA testen routinematig atleten. Beschikbare radio-immunoassays zijn gevoelig genoeg om minieme hoeveelheden hormoon in urine te detecteren.

Interacties met geneesmiddelen

Liothyronine heeft een wisselwerking met een groot aantal medicijnen, waaronder:

• Orale anticoagulantia
• Insuline of andere hypoglykemica
• Cholestyramine
• Oestrogenen en orale anticonceptiva
• Tricyclische antidepressiva
• Digitalis

In alle gevallen moeten artsen ervoor zorgen dat de dosering van schildklierhormonen binnen veilige grenzen blijft, met regelmatige controle van de patiënten.

Behandeling van overdosering

Bij een vermoeden van een overdosis schildklierhormoon is onmiddellijke opname in het ziekenhuis noodzakelijk. De behandeling bestaat uit het stoppen van het hormoon, het observeren van de patiënt en 4-8 weken herstel - er bestaat geen specifiek antidotum, alleen ondersteunende zorg. Het opwekken van braken is gecontra-indiceerd vanwege het risico op aspiratie. In ernstige gevallen kunnen patiënten mechanische beademing nodig hebben. Meestal zijn vloeistofreanimatie, zuurstof en zorgvuldige monitoring voldoende, waarbij mogelijk bèta-adrenerge blokkers nodig zijn om de sympathische overdrive te verminderen.

Doseringsaanbevelingen

Liothyronine wordt toegediend als een dagelijkse tablet, met doseringen die zijn afgestemd op de ernst van de hypothyreoïdie. De behandeling moet beginnen met de laagste effectieve dosis vanwege de snelle werking. De initiële dosering voor Cytomel (liothyronine natrium) begint meestal met 5 mcg/dag, geleidelijk oplopend met niet meer dan 5 mcg elke 2-3 weken. Hoge initiële doseringen of plotselinge verhogingen kunnen reeds bestaande hartaandoeningen verergeren. De meeste patiënten vinden een dosering binnen het bereik van 50-75 mcg/dag voldoende. Liothyronine is ook beschikbaar voor intraveneus gebruik bij de behandeling van myxoedeem coma, een ernstige en levensbedreigende complicatie van hypothyreoïdie, voornamelijk waargenomen bij oudere vrouwen.

Liothyronine tablets zijn verkrijgbaar in doses van 5, 25 en 50 mcg en in de VS is een recept van een arts verplicht.