UNI-PHARMA T3 30 tabs (25 mcg/tab)

Liothyronine - Cytomel

Schildklierhormonen worden van nature aangemaakt in het lichaam, maar door hun eenvoudige moleculaire structuur hebben veel farmaceutische bedrijven synthetische versies gemaakt. De twee belangrijkste types zijn T4, bekend als levothyroxine, en T3, bekend als liothyronine, die beide worden geproduceerd en opgeslagen in de schildklier.

Farmaceutische schildklierhormonen zijn afkomstig van twee bronnen: dierlijke schildklieren (runderen of schapen) of synthetisch geproduceerd. In de VS wordt het jodiumgehalte in schildklierpreparaten streng gecontroleerd.

Cytomel (liothyroninenatrium) is verkrijgbaar als tablet of in zoutvorm van natuurlijke schildklierhormonen. T3 is aanzienlijk krachtiger dan T4.

Farmacologie

Het precieze werkingsmechanisme van schildklierhormonen is nog grotendeels onbekend, maar ze initiëren talrijke biochemische veranderingen in de cellen en leveren essentiële energie. Ze stimuleren het gebruik van koolhydraten, lipiden en eiwitten en verhogen het zuurstofverbruik. Gebruikers ervaren vaak een verhoogde basale metabolic rate, die bijna elk orgaan beïnvloedt, inclusief de hersenen. Het belang van schildklierhormonen wordt duidelijk bij het observeren van patiënten met een tekort.

Dosering

Schildklierhormoon wordt gemakkelijk geabsorbeerd vanuit de maag in de bloedbaan, waarbij de effecten snel beginnen - meestal binnen een paar uur, hoewel de piekactiviteit dagen kan duren. Deze hormonen blijven vaak meerdere dagen in het systeem, voornamelijk door binding met albumine, dat ze beschermt tegen leverafbraak.

Indicaties voor schildklierhormoontherapie zijn onder andere:

• Vervangingstherapie voor hypothyreoïdie
• Postchirurgische schildklierverwijderingstherapie
• Behandeling van struma en schildklierknobbels
• Diagnostisch gebruik bij suppressietests voor beoordeling van hyperthyreoïdie
• Suitable voor patiënten allergisch voor schildklier van varkens- of rundvlees

Bodybuilders en gewichtsverlies

Jarenlang hebben zowel amateur- als professionele sporters schildklierhormonen misbruikt om af te vallen. Omdat deze hormonen vet- en koolhydraatmetabolisme kunnen versnellen, hebben velen Cytomel gebruikt om hun sportprestaties te verbeteren. Meestal worden schildklierhormonen gedurende 4 tot 6 weken ingenomen, waarna een week voor een evenement wordt gestopt. Deze complexe kwestie is effectief, maar overlapt vaak met andere supplementen en hormonen die ook voor prestatieverbetering worden gebruikt.

Internetverkopers raden aan om te beginnen met 25 ug/dag en de dosering in de daaropvolgende weken geleidelijk te verhogen met 5-10 ug/dag. De maximale veilige dosis zonder bijwerkingen is ongeveer 100 ug/dag. Gebruikers moeten zich ervan bewust zijn dat stoppen kan leiden tot een tijdelijke schildklierinsufficiëntie als gevolg van kliersuppressie veroorzaakt door voorafgaand gebruik van Cytomel. Daarom moet de dosering worden afgebouwd over meerdere weken tot maanden.

Het wordt sterk aangeraden een zorgverlener te raadplegen voor iedereen die off-label gebruik overweegt voor gewichtsverlies om de veiligheid te garanderen.

Tekenen en symptomen

Overmatig gebruik van schildklierhormoon kan leiden tot verschillende bijwerkingen, waaronder:

• Hoofdpijn
• Veranderingen in stemming: irritabiliteit, nervositeit, angst
• Overmatig zweten
• Abnormale hartritmes
• Hartkloppingen
• Pijn op de borst
• Diarree
• Onregelmatige menstruatie
• Verslechtering van hartfalen
• Schok

Ernstige overdosering kan symptomen van thyroïd storm veroorzaken. Chronische hoge doses zullen tekenen van hyperthyreoïdie vertonen.

Contra-indicaties

Schildklierhormoon is gecontra-indiceerd bij personen met onbehandelde bijnierschorsinsufficiëntie, onbehandelde thyrotoxicose of bekende overgevoeligheid voor een bestanddeel. Echte allergische reacties op liothyronine zijn zeldzaam.

Tekenen en symptomen

Veel mensen gebruiken schildklierhormonen om hun gewicht onder controle te houden, vaak in combinatie met andere supplementen. Bij standaard patiënten zijn therapeutische doses meestal niet effectief voor gewichtsverlies, waardoor grotere doses nodig zijn, wat gevaarlijk kan zijn en kan leiden tot levensbedreigende symptomen, verergerd door extra middelen zoals efedrine.

Voorzichtigheid is geboden bij specifieke medische aandoeningen, omdat schildklierhormonen bijnierinsufficiëntie en diabetes mellitus of insipidus kunnen verergeren. Doseringsaanpassingen zijn cruciaal in deze situaties, omdat deze hormonen de gevoeligheid van het lichaam voor orale anticoagulantia kunnen verhogen, waardoor het risico op bloedingen toeneemt.

Niet-medische professionals doen vaak ongefundeerde beweringen over de rol van schildklierhormoon bij de behandeling van onvruchtbaarheid, maar er is geen wetenschappelijk bewijs dat deze beweringen ondersteunt.

Ondanks hun nut kunnen schildklierhormonen notable bijwerkingen veroorzaken. Mensen met hartaandoeningen of pijn op de borst moeten voor aanvang van de therapie een arts raadplegen en de laagst werkzame dosis gebruiken.

Niveaus

Schildklierhormoonspiegels kunnen eenvoudig worden getest en sportorganisaties zoals het IOC en WADA screenen atleten regelmatig op deze stoffen. Gevoelige radio-immunoassays kunnen minieme hoeveelheden hormoon in urine detecteren.

Interacties met geneesmiddelen

Liothyronine kan een wisselwerking hebben met verschillende medicijnen, waaronder:

• Orale anticoagulantia
• Insuline of orale hypoglykemie
• Cholestyramine
• Oestrogeen, orale anticonceptiva
• Tricyclische antidepressiva
• Digitalis

In alle gevallen moet de arts ervoor zorgen dat de dosering van het schildklierhormoon binnen veilige grenzen blijft.

Behandeling van overdosering

Als een overdosis schildklierhormoon wordt vermoed, is opname in het ziekenhuis noodzakelijk. De medicatie moet worden gepauzeerd en de patiënt moet zorgvuldig worden gecontroleerd. Herstel vereist meestal het stoppen van het hormoon gedurende 4-8 weken. Er zijn geen specifieke antidota, dus ondersteunende zorg is van vitaal belang. Het opwekken van braken wordt afgeraden vanwege het risico op aspiratie. Bij comateuze patiënten kan tijdelijke mechanische beademing nodig zijn. Vloeistofreanimatie, zuurstof en observatie zijn over het algemeen voldoende, hoewel bèta-adrenerge blokkers nodig kunnen zijn om de sympathische respons te verminderen.

Dosering

Liothyronine wordt eenmaal daags oraal toegediend. De dosering is afhankelijk van de mate van hypothyreoïdie, waarbij de therapie wordt gestart met de minimale effectieve dosis vanwege de snelle werking. De initiële Cytomel (liothyronine natrium) tablet dosis is 5 mcg/dag, oplopend met niet meer dan 5 mcg/dag elke 2-3 weken. Hoge initiële doses of abrupte verhogingen kunnen reeds bestaande hartaandoeningen verergeren. Vaak is een dosis tussen 50-75 ug/dag voldoende. Liothyronine is ook beschikbaar in een intraveneuze vorm en kan worden gebruikt voor de behandeling van myxoedeem coma, een levensbedreigende manifestatie van ernstige hypothyreoïdie, vooral bij oudere vrouwen.

Liothyronine is verkrijgbaar in 5, 25 en 50 ug tablets, met een doktersrecept in de VS.