Sterling Knight T3 40 tabs (50 mcg/tab)

Liothyronine - Cytomel

Schildklierhormonen, essentieel voor het reguleren van metabolisme, worden voornamelijk op natuurlijke wijze in het lichaam geproduceerd. Vanwege hun eenvoudige moleculaire structuur produceren veel farmaceutische bedrijven echter synthetische alternatieven, voornamelijk T3 (liothyronine) en T4 (levothyroxine), die beide worden opgeslagen in de schildklier.

Schildklierhormoonpreparaten zijn op twee manieren te verkrijgen: ofwel uit dierlijke klieren (runderen of schapen) of via synthese. In de Verenigde Staten is het jodiumgehalte in schildkliermedicijnen streng gereguleerd.

Cytomel (liothyroninenatrium) is verkrijgbaar in de vorm tablet en biedt een krachtig alternatief voor T4, aangezien T3 een aanzienlijk hogere potentie heeft.

Farmacologie

De exacte mechanismen van schildklierhormonen blijven enigszins onduidelijk. Toch initiëren ze tal van biochemische transformaties in cellen, vergemakkelijken ze de energieproductie, verbeteren ze het metabolisme van koolhydraten, lipiden en eiwitten en verhogen ze het zuurstofverbruik. Typisch ervaren mensen met schildklierhormonen een verhoogde basale metabolische snelheid, die bijna elk orgaan in het lichaam beïnvloedt, inclusief de hersenen. Het belang van deze hormonen wordt vaak duidelijk bij een tekort.

Dosering

Schildklierhormonen worden snel geabsorbeerd uit het maagdarmkanaal, waardoor de werking snel begint, vaak binnen enkele uren, hoewel de piekwerking enkele dagen kan duren. Over het algemeen blijft het hormoon nog enkele dagen na toediening in het lichaam aanwezig, voornamelijk door binding aan albumine in de bloedbaan, wat het beschermt tegen leverafbraak.

Indicaties voor schildklierhormoon zijn onder andere:

• Vervangingstherapie voor patiënten met hypothyreoïdie
• Vervanging voor personen na een thyroïdectomie
• Beheer van struma's en schildklierknobbels
• Gebruik in diagnostische tests om hyperthyreoïdie en schildklierautonomie te beoordelen
• Alternatief voor patiënten met allergieën voor schildklierpreparaten van varkens of runderen

Bodybuilders en gewichtsverlies

Jarenlang hebben atleten, zowel amateurs als professionals, schildklierhormonen misbruikt voor gewichtsvermindering. Vanwege hun vermogen om vet en koolhydraten te verbranden, gebruiken veel atleten dit voor betere prestaties. Cytomel wordt vaak gebruikt in verschillende sporten, vaak ingenomen voor een periode van 4-6 weken, en wordt vlak voor competitieve evenementen gestopt. Hoewel Cytomel beslist effectief is als vetverbrander, kan het tot problemen leiden, vooral omdat sporters vaak een mix van supplementen en hormonen gebruiken.

Online verkopers van Cytomel raden aan om te beginnen met een dosering van 25 mcg/dag en voorzichtig te verhogen met 5-10 mcg/dag. Normaal gesproken wordt een maximum van 100 mcg/dag als veilig beschouwd. Anekdotisch bewijs suggereert een tijdsbestek van 6-12 weken voor merkbaar gewichtsverlies. Belangrijk is dat gebruikers zich ervan bewust zijn dat stoppen kan leiden tot schildklierinsufficiëntie als gevolg van onderdrukking van de natuurlijke hormoonproductie.

Een geleidelijke afbouw van de dosering is dus essentieel om de normale schildklierfunctie te herstellen.

Overleg met een arts wordt sterk aangeraden voor personen die schildklierhormoon overwegen voor off-label gebruik, zoals gewichtsverlies.

Tekenen en symptomen

Een teveel aan schildklierhormoon heeft verschillende bijwerkingen, waaronder:

• Hoofdpijn
• Stemmingsveranderingen: irritabiliteit, angst
• Toegenomen zweten
• Hartritmestoornissen
• Hartkloppingen
• Pijn op de borst
• Diarree
• Onregelmatige menstruatie
• Verergering van hartfalen
• Schok

Overdosering kan leiden tot complicaties die lijken op een schildklierstorm, terwijl chronische hoge doses symptomen kunnen vertonen die typisch zijn voor hyperthyreoïdie.

Contra-indicaties

Het gebruik van schildklierhormoon is gecontra-indiceerd voor personen met onbehandelde bijnierinsufficiëntie, thyrotoxicose of bekende overgevoeligheid voor een bestanddeel. Allergische reacties op liothyronine zijn uiterst zeldzaam.

Tekenen en symptomen

Individuen maken vaak misbruik van schildklierhormonen voor gewichtsbeheersing en combineren ze vaak met andere supplementen. Standaard therapeutische doses zijn meestal niet effectief voor gewichtsverlies, waardoor grotere hoeveelheden nodig zijn, die ernstige gezondheidsrisico's met zich mee kunnen brengen, vooral wanneer ze gecombineerd worden met middelen zoals efedrine of groeihormonen.

Speciale voorzichtigheid is geboden bij specifieke medische aandoeningen, omdat schildklierhormoon bijnierinsufficiëntie en diabetes kan verergeren. Bovendien kan het de gevoeligheid voor orale anticoagulantia verhogen, waardoor het risico op bloedingen toeneemt.

Schildklierhormoon wordt vaak verkeerd geadviseerd voor onvruchtbaarheid, ondanks het ontbreken van wetenschappelijke validatie voor dergelijk gebruik.

Deze hormonen zijn niet zonder risico; er kunnen aanzienlijke bijwerkingen optreden, vooral bij mensen met cardiovasculaire problemen. Het is van cruciaal belang om een arts te raadplegen voordat je begint met een behandeling met schildklierhormonen, waarbij de dosering altijd tot een minimum moet worden beperkt.

Niveaus

Schildklierhormoonspiegels kunnen eenvoudig worden gecontroleerd en alle grote sportorganisaties (waaronder het IOC en WADA) testen atleten hier routinematig op. Gevoelige radio-immunoassays kunnen minieme hoeveelheden in urine detecteren.

Interacties met geneesmiddelen

Liothyronine kan een wisselwerking hebben met verschillende medicijnen, waaronder:

• Orale anticoagulantia
• Insuline of orale hypoglykemie
• Cholestyramine
• Oestrogeen, orale anticonceptiva
• Tricyclische antidepressiva
• Digitalis

In deze gevallen is het de verantwoordelijkheid van de arts om ervoor te zorgen dat de dosering van het schildklierhormoon juist is, waarbij alle patiënten onder regelmatig medisch toezicht staan.

Behandeling van overdosering

In gevallen van vermoedelijke overdosis schildklierhormoon moeten patiënten onmiddellijk worden opgenomen in een ziekenhuis. De hormonale therapie moet worden stopgezet en de patiënten moeten goed in de gaten worden gehouden. De meeste mensen die herstellen van een overdosis hebben een stopperiode van 4-8 weken nodig om de schildklierfunctie te hervatten. Er zijn geen specifieke antidota, maar ondersteunende zorg is cruciaal. Het opwekken van braken is gecontra-indiceerd om aspiratie te voorkomen. In ernstige gevallen kan mechanische beademing nodig zijn. Gewoonlijk volstaan vloeistofreanimatie, zuurstof en toezicht, waarbij soms bèta-adrenerge blokkers worden gebruikt om tachycardie tegen te gaan.

Dosering

Liothyronine wordt eenmaal daags oraal toegediend, waarbij de dosering wordt aangepast aan de mate van hypothyreoïdie van elke patiënt. De initiële behandeling moet beginnen met de laagste effectieve dosis vanwege de snelle werking. De standaard startdosis voor Cytomel is 5 mcg/dag, geleidelijk verhoogd (met 5 mcg/dag) met tussenpozen van 2-3 weken. Hoge initiële doses of abrupte verhogingen kunnen reeds bestaande hartaandoeningen verergeren, met typische effectieve doses variërend tussen 50-75 mcg/dag. Liothyronine kan ook intraveneus toegediend worden in ernstige gevallen, zoals myxedema coma, een ernstige complicatie van hypothyreoïdie die vooral oudere vrouwen treft.

Liothyronine is verkrijgbaar in doseringen van 5, 25 en 50 mcg tablets en in de VS is een recept vereist.